ulica_rajskich_dziewic_Jest rok 1946. W jednym z eleganckich domów przy ulicy Rajskich Dziewic w Kairze na świat przychodzi Yasmina – córka egipskiego lekarza Ibrahima Raszida i angielskiej arystokratki, Alicii. Przy narodzinach dziewczynki, podobnie jak w przypadku wszystkich narodzin w tej szanowanej rodzinie, obecna jest wróżka Qettah. Na podstawie układu gwiazd na niebie przepowiada, że Yasmina stanie się przekleństwem całego rodu Raszidów.

Na spełnienie przepowiedni nie trzeba było długo czekać. Dwadzieścia lat później Yasmina okryła hańbą nie tylko samą siebie, ale całą rodzinę. Próbując ratować swojego ojca, ciotkę, babcię i liczne kuzynostwo przed opresjami ze strony nowego rządu, młoda żona i matka spotkała się potajemnie z pewnym mężczyzną. Nie sądziła jednak, że krótka rozmowa z kimś, kogo znała od urodzenia i kto nazywał się przyjacielem jej ojca, doprowadzi do tragedii. Mężczyzna dopuścił się gwałtu na młodej Egipcjance, który skutkował niechcianą ciążą. W tradycyjnym społeczeństwie egipskim winą za pozamałżeńskie kontakty cielesne obarczano zawsze kobietę. Nie inaczej było w przypadku Yasminy. Bez znaczenia pozostawał cel jej wizyty u Hassana al-Sabira,  bez znaczenia był również fakt, że została zgwałcona. Okryła hańbą całą swoją rodzinę. Ibrahim Raszid – szanowany kairski lekarz miał tylko jedno wyjście z tej trudnej sytuacji. Wyrzekł się ukochanej córki i wypędził ją z domu. W jednej chwili przestała dla niego, i całej rodziny, istnieć. Zupełnie, jakby umarła.

Zrozpaczona i pozbawiona złudzeń Yasmina musiała opuścić ojczyznę. Anglia, Stany Zjednoczone, Palestyna, Liban – w każdym z miejsc, gdzie przebywała po ucieczce z Egiptu, próbowała znaleźć swój dom. Niestety, w żadnym z nich nie czuła się u siebie.  Szukała własnej tożsamości, próbowała budować poważne relacje ze społeczeństwem, w którym przebywała, ale wszędzie czuła się obco. Nie potrafiła zapomnieć rodziny, nie umiała wymazać z pamięci tragicznych wydarzeń, które zmusiły ją do wyjazdu. Przez kolejne dwadzieścia lat czuła się wyobcowana i samotna.

Po wielu latach wróciła do Egiptu jako lekarz. Jej zadaniem było niesienie pomocy chorym i potrzebującym. Ale nawet przebywając w małych, często zapomnianych wioskach Górnego Egiptu nie zdobywa się na odwagę, aby pojechać do Kairu i spotkać się z rodziną. Rodziną, która zmusiła ją do wyjazdu i która pochowała ją za życia.

Niespodziewanie, otrzymała wiadomość od babci, która prosiła ją o przyjazd do Egiptu i spotkanie. Pełna sprzecznych uczuć – od złości, poprzez strach aż po radość i zdumienie, zdecydowała się raz jeszcze wrócić do kraju dzieciństwa, do swojej ojczyzny. Co przyniesie to spotkanie? Czy Yasmina zdoła powrócić do rodzinnego domu przy ulicy Rajskich Dziewic w Kairze?

Powieść Barbary Wood nie jest tylko sagą o arystokratycznej rodzinie Raszidów. Nie jest też biograficzną historią zniewolonej przez świat islamu kobiety, która przynosząc hańbę rodzinie, umiera za życia. Powieść Ulica Rajskich Dziewic jest doskonałym przewodnikiem po kulturze islamu. Jest zapisem zmian politycznych, społecznych i obyczajowych jakie dokonały się w Egipcie na przestrzeni ostatnich sześćdziesięciu lat. W tle opowieści o Raszidach odnajdziemy doskonały zapis wydarzeń historycznych – od okupacji brytyjskiej, wojnę sześciodniową prowadzoną z Izraelem, przez rewolucję, która doprowadziła do wygnania króla Faruka, pierwsze wolne wybory, aż po prezydenturę Nasera, Sadata i Mubaraka. Powieść Barbary Wood przybliża krwawe wypadki tzw. Czarnej Soboty – pierwszego zrywu niepodległościowego, jakie miało miejsce we współczesnym Egipcie. Autorka odwołuje się także do powstania i rozkwitu Bractwa Muzułmańskiego w kraju faraona. Losy rodziny Raszidów stają się dla autorki tylko pretekstem do mówienia o zmianach społecznych i politycznych, a  arystokratyczna rodzina staje się odzwierciedleniem tych zmian.

Jednocześnie Barbara Wood przybliża kulturę życia codziennego. Przybliża kulturę, w której to mężczyzna ma pełnię władzy, a kobieta staje się od niego całkowicie zależna. Wprowadzenie postaci Alicii – młodej Brytyjki, która poślubia Ibrahima Raszida i razem z nim przeprowadza się do Kairu, powoduje, że czytelnik dostrzega zderzenie obu, odległych od siebie kultur: egipskiej, islamskiej z tą europejską. Zderzenie, które poniekąd prowadzi do tragedii, jaka wydarzyła się w domu przy ulicy Rajskich Dziewic.

Pośród wszystkich publikacji na temat Egiptu, zarówno naukowych, popularno-naukowych, jak i z zakresu literatury pięknej, powieść Barbary Wood jest jedną z niewielu pozycji traktujących o współczesnym Egipcie. Wydaje się, że wiemy wszystko o wielkich piramidach, o faraonach, o czasach wojen z krzyżowcami i egipskich podbojach Aleksandra Wielkiego. Tymczasem okazuje się, że współczesna historia Egiptu dla wielu pozostaje zagadką, czymś nieznanym. Powieść Barbary Wood zmienia tę sytuację i otwiera drogę do zrozumienia, dlaczego w 2011 roku wybuchła rewolucja, której skutki Egipcjanie odczuwają do dnia dzisiejszego. Może warto byłoby nie tylko odpoczywać na plażach Morza Czerwonego, ale poznać bliżej kulturę, tradycję i historię kraju faraonów? Barbara Wood stwarza ku temu doskonałą okazję.