Gdzie jest MiaGdzie jest Mia? to książka o walce, jaką główna bohaterka stoczyć musi ze sobą, własnym organizmem i jego ograniczeniami, aby odnaleźć zaginioną córeczkę. Kolejne karty powieści to kolejne kroki na trudnej drodze, mającej doprowadzić do odkrycia prawdy – odpowiedzi na postawione w tytule pytanie. Niepokojącą tajemnicą zdaje się być wciąż to, czy prawda powinna zostać ujawniona? Czy niedoskonale działająca pamięć nie jest przypadkiem błogosławieństwem dla kobiety, dla której stanięcie twarzą w twarz z prawdą może okazać się ciężarem nie do udźwignięcia?

Debiutancka powieść Alexandry Burt, niemieckiej pisarki mieszkającej na stałe w Stanach Zjednoczonych, porównywana jest do Dziewczyny z pociągu. I choć obie powieści niewątpliwie trzymają w napięciu, jak przystało na godne reprezentantki swojego gatunku, to robią to w zdecydowanie inny sposób i raczej trudno je ze sobą zestawiać.

Młoda matka Estelle Paradise budzi się w szpitalu z pustką w głowie. Szybko dowiaduje się od lekarzy, że odniosła bardzo poważne obrażenia i była bliska śmierci. Padające wokół słowa nie do końca docierają do bohaterki, gdyż nurtuje ją jakaś niedająca spokoju myśl. Kiedy dociera do niej najgorsze – fakt, że bez śladu zaginęła jej kilkumiesięczna córeczka Mia – wszystko inne przestaje się liczyć. Od tego momentu Estelle robi wszystko, żeby odkryć, co stało się z Mią. Niestety, nie jest takie łatwe – kobieta nie pamięta nic, poza faktem, że ktoś porwał dziewczynkę z zamkniętego mieszkania, zabierając z niego wszystkie rzeczy dziecka. Nie pamięta dlaczego została odnaleziona w rozbitym samochodzie kilkaset kilometrów od miejsca zamieszkania oraz dlaczego nie zgłosiła faktu zaginięcia dziecka na policję. Szybko staje się więc główną podejrzaną, okrzykniętą przez opinię publiczną mianem dzieciobójczyni.

Gdzie jest Mia? to studium odzyskiwania pamięci, walki o każdy kolejny obraz, niejasny i zamazany fragment przeszłości. Główna bohaterka, przy pomocy prowadzącego ją krok po kroku terapeuty, stara się odtworzyć rzeczywistość sprzed wypadku, i odkryć wszystko to, co mogło do niego doprowadzić. I choć walka jest trudna, cel okazuje się być na tyle istotny, że kobiecie stopniowo udaje się odtworzyć przebieg tragicznych wydarzeń. Jak jednak leczącej się psychiatrycznie, oskarżonej o zabójstwo własnego dziecka kobiecie uwierzyć ma policja i opinia publiczna?

Powieść Alexandry Burt staję się swego rodzaju zapisem depresji poporodowej, na jaką cierpi główna bohaterka. W trakcie terapii Estelle stopniowo przypomina sobie pierwsze miesiące życia Mii, które – jak się okazuje – były dla obu z nich bardzo trudne. Burt przedstawia skomplikowane emocje, jakie targały młodą matką, przytłoczoną nową życiową sytuacją. Silna miłość do dziecka, pomieszana z przerastającym ją poczuciem odpowiedzialności, olbrzymim strachem i przeświadczeniem o własnym braku wartości oraz brak zrozumienia ze strony otoczenia, stają się tym, co czyni z Estelle łatwy łup dla potencjalnego porywacza. Analiza psychologiczna głównej bohaterki nie kończy się na mozolnej walce z amnezją czy przepracowywaniu poporodowej depresji. Burt sięga głębiej, lustrując wszystkie etapy życia kobiety, jej dzieciństwo i młodość, by tam odnaleźć odpowiedzi na wiele pytań, kluczowych dla rozwoju postaci oraz akcji całej powieści.

Znalezienie odpowiedzi na pytanie – Gdzie jest Mia? nie jest proste. Wymaga nie tylko śledztwa i sprawności policji, ale też dogłębnej, silnej wewnętrznej walki. Dopiero pokonanie samej siebie pozwoli na wykonanie wystarczająco dużego kroku, by rozwiązanie zagadki mogło się przybliżyć. Co niestety, niekoniecznie musi oznaczać ukojenie.