Konteksty StółCzy teatr ograniczony do jednej lalki i bardzo minimalistycznej scenografii w postaci stołu może zaoferować widzowi dobrą rozrywkę? Odpowiedź brzmi: jak najbardziej! Okazuje się bowiem, że mieszkająca na zwykłym, drewnianym stole lalka może mieć bardzo dużo do powiedzenia, prowadzić bujne życie, a także toczyć wewnętrzne, egzystencjalne boje. Takim bohaterem mogą targać rozterki natury wszelakiej, a do tego charakteryzować się on może godną podziwu bystrością umysłu, ciętym językiem i błyskotliwym poczuciem humoru.

18 kwietnia na deskach poznańskiego Teatru Animacji brytyjski zespół Blind Summit Theatre, uznawany za mistrzów sztuki lalkarskiej zaprezentował sztukę Stół. Adresowany do widzów dorosłych oraz młodzieży spektakl wystawiany był w ramach siódmej edycji festiwalu KonTeksty – swoistego miejsca spotkań miłośników animacji i sztuki lalkarskiej z twórcami z różnych krajów. Premiera sztuki zbiegła się także z niecodziennym jubileuszem – poznański teatr lalek świętuje swoje 70. urodziny. Z tej okazji uhonorowani zostali pracownicy oraz aktorzy Teatru Animacji, nie zabrakło przemówień, kwiatów i gromkich owacji na stojąco.

Po części oficjalnej na scenę wkroczyli goście z Wielkiej Brytanii oraz mieszkająca na stole lalka, która – jak się szybko okazało – poproszona została jakiś czas temu o zagranie roli Mojżesza. Sam spektakl organizował się wokół opowieści kukiełki o swoich przygotowaniach do roli, licznych rozterkach z nimi związanych, a uzupełniony był komentarzami dotyczącymi życia na stole oraz losu teatralnej lalki – sposobu poruszania się po scenie oraz uzależnienia od sterujących nią aktorów. Tytułowy stół stał się intertekstualną narracją o sztuce lalkarskiej w ogóle, połączoną z biblijnymi odniesieniami i inspiracjami oraz egzystencjalizmem.

Mieszkający na stole Mojżesz poruszał tematy ważne i uniwersalne, takie jak życie, śmierć, wiara oraz poszukiwanie sensu. Należy dodać, iż robił to w sposób niesamowicie zabawny, z błyskotliwym, typowo brytyjskim poczuciem humoru, wprawiającym poznańską publiczność w bardzo dobry nastrój. Na wielkie brawa zasługują aktorzy niezwykle sprawnie wprowadzający lalkę w ruch dający jej życie, czasem zupełnie „znikający” ze sceny na rzecz skupienia uwagi na kierowanym przez nich Mojżeszu, czasem wręcz przeciwnie – w zabawny sposób podkreślający swoją obecność i niemal boski, stwórczy charakter swojej pracy.

Spektakl Stół to doskonały przykład na to, iż sztuka lalkarska nie musi być kierowana tylko do najmłodszych, wręcz przeciwnie – dorosły widz może wyjść z teatru zachwycony, a animowana forma może stać się podkreśleniem, uwypukleniem i dopełnieniem błyskotliwego, zabawnego, filozoficznego tekstu.