Kawiarenka w Kabulu to już druga powieść Rodriguez osadzona w stolicy Afganistanu. Poprzednia Salon piękności w Kabulu szybko stała się bestsellerem. Autorka doskonale zna Afganistan z czasów wojny – po raz pierwszy przyjechała do stolicy tego kraju w 2001 roku. Przez pięć lat pracowała jako nauczycielka. Była także menadżerką Kabulskiej Szkoły Piękności oraz właścicielką salonu fryzjerskiego i małej kawiarni. Doskonale zna Afganistan, co przekłada się na realizm bijący z jej powieści. Wiele historii, które przedstawia w swoich książkach, wydarzyło się naprawdę.

Kawiarenka w Kabulu to z pozoru zwyczajna kawiarnia usytuowana w centrum Kabulu. Tak naprawdę jest to jednak miejsce magiczne – mała ojczyzna jaką zbudowała sobie Sunny. Lekkomyślna i beztroska Amerykanka z prowincji, znudzona życiowymi niepowodzeniami, postanawia poszukać własnego miejsca na ziemi. Niestety, odnajduje je w samym sercu afgańskiej wojny. Kawiarnia, którą prowadzi staje się nie tylko jej miejscem pracy, ale również jej domem, miejscem spotkań towarzyskich, miejscem, w którym poznaje smak prawdziwej i głębokiej miłości.

Różnorodność bohaterów z jakimi spotyka się czytelnik pozwala mu bliżej poznać i zrozumieć współczesne społeczeństwo afgańskie. Odnajdujemy tutaj młodego Ahmeda, dla którego tradycja i honor rodzinny są najwyższymi wartościami. To właśnie dla ochrony dobrego imienia swojej matki rezygnuje z własnych ambicji i planów życiowych. Opieka nad owdowiałą Haladżan staje się dla niego jedynym celem życiowym. Niestety, jego matka nie jest taką tradycjonalistką, jak Ahmed. Pamięta czasy, kiedy Afganistan był wolny od wojen i okupacji, a religia – daleka od fundamentalizmu – nie ograniczała roli kobiet wyłącznie do wychowywania dzieci i dbania o męża. Nowe zwyczaje wprowadzone w Afganistanie przez talibów są dla Haladżan prawdziwym wyzwaniem i stanowią źródło frustracji. Kobieta czuje się jak więzień we własnym kraju, a nawet we własnym domu. Tradycję, zwyczaje oraz nową obyczajowość narzuconą przez fundamentalistów religijnych uważa za najgorszą rzecz, jaka spotkała jej ojczyznę. W kawiarni poznajemy również Malalaj Dżoję – posłankę walczącą o prawa kobiet i obrończynię praw człowieka. W walce o polepszenie warunków życia wspomaga ją Candance, która przyjechała do Afganistanu ze Stanów Zjednoczonych. Jako była żona wysokiego i bogatego urzędnika państwowego ma dostęp do równie bogatych kobiet, których próżność umiejętnie wykorzystuje dla zdobycia funduszy na budowę szpitala i szkoły dla afgańskich dzieci, w tym również dla dziewczynek. Niestety, kobieta nie zdaje sobie sprawy z tego, że Wakil – mężczyzna, którego pokochała i z którym chciała spędzić resztę swojego życia nie jest tym, za kogo się podaje. Jego plany budowy szkoły dla dziewczynek z ubogich rodzin na prowincji okazują się być tylko „przykrywką” prawdziwej działalności mężczyzny. Zupełnie odmiennej od tej, o której z takim zapałem opowiada swojej ukochanej. Odkrycie prawdy o Wakilu okaże się tragiczne w skutkach i nie tylko złamie serce Amerykanki, ale przyniesie ze sobą rozczarowanie i śmierć.

Jedną z głównych bohaterek powieści Rodriguez jest także Dżasmina, młoda Afganka z gór, z którą los nie obchodził się łagodnie. Osierocona, owdowiała w błogosławionym stanie, zostaje porwana z domu swojego wuja i pobita przez mężczyzn, dla których jest wyłącznie towarem. Zhańbiona nie ma szans na normalne życie. Wewnętrzny spokój i poczucie bezpieczeństwa odnajduje w kawiarence w Kabulu. Pytanie tylko jak długo będzie mogła tam pozostać?

W kawiarence w centrum afgańskiej wojny spotykają się również brytyjska dziennikarka, która całe swoje życie poświęca pracy zawodowej oraz tajemniczy Tommy – najemnik pracujący jako snajper dla amerykańskiego wojska.

Wszystkich bohaterów powieści, bez względu na narodowość, łączy jedna wspólna cecha – mimo trwającej wojny próbują żyć normalnie, w zgodzie z własnymi zasadami.

Kawiarenka w Kabulu nie jest powieścią historyczną. Wojna z talibami, misja pokojowa, pomoc humanitarna i zamachy bombowe stanowią jedynie tło dla przemian wewnętrznych, jakie zachodzą w bohaterach. Tradycja walczy z miłością, honor z macierzyństwem, a przyjaźnie zostają wystawione na ciężką próbę.

Powieść Deborah Rodriguez polecam wszystkim zainteresowanym kulturą arabską, kulturą islamu oraz wszystkim, dla których wojna i przemiany społeczne w Afganistanie nie są obojętne.