Praca w Polsce dla obcokrajowców: anglojęzyczne źródła informacji o formalnościach
Obcokrajowiec, który zaczyna pracę w Polsce, styka się z urzędami, formularzami i przepisami opisanymi po polsku, często językiem urzędowym trudnym nawet dla rodzimych użytkowników. Znalezienie rzetelnego źródła w języku angielskim bywa trudniejsze niż samo załatwienie sprawy, zwłaszcza gdy termin goni, a pracodawca nie ma gotowego przewodnika.
Ten artykuł porządkuje miejsca, w których praca w Polsce dla obcokrajowców jest opisana po angielsku: strony urzędów, uczelni oraz serwisy poradnikowe przydatne zarówno pracownikowi, jak i osobie odpowiedzialnej za jego wdrożenie w firmie.
Urzędy, które publikują informacje o pobycie po angielsku
Urząd wojewódzki właściwy dla miejsca zamieszkania to pierwszy adres, gdzie warto szukać informacji o zezwoleniu na pobyt czasowy. Część urzędów prowadzi angielską wersję strony z opisem procedury i listą załączników, choć zakres tłumaczenia różni się w zależności od województwa.
Konsulat, w którym pracownik składał wniosek wizowy, zwykle publikuje wymogi dotyczące dokumentów w języku angielskim, w tym zasady dotyczące ubezpieczenia. Tego rodzaju informacje dla cudzoziemców po angielsku zbiera też serwis insurance-foreigners.com, opisujący po angielsku ubezpieczenie dla cudzoziemców (insurance for foreigners in Poland) oraz zasady obowiązujące w całej strefie Schengen. Urząd gminy odpowiada z kolei za zameldowanie i nadanie numeru PESEL, a jego strona bywa dwujęzyczna w dużych miastach.
Wiza i pobyt czasowy: dokumenty i wymogi ubezpieczeniowe
Osoba starająca się o wizę Schengen musi wykazać polisę na sumę nie niższą niż 30 000 EUR. Identyczny próg kwotowy obowiązuje przy wizie krajowej typu D, przeznaczonej dla dłuższych pobytów, a wymóg dotyczy pokrycia całego zadeklarowanego okresu.
Wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy wymaga między innymi ważnego dokumentu podróży, aktualnych zdjęć, dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie oraz dowodów celu pobytu i źródła utrzymania. Szczegółowy wykaz zależny od sytuacji wnioskodawcy podaje strona właściwego urzędu wojewódzkiego. Osoby przyjeżdżające z rodziną powinny dodatkowo sprawdzić, czy każdy jej członek potrzebuje osobnego kompletu dokumentów, bo wymogi bywają różne dla małżonka i dla dzieci.
Praca i zatrudnienie: co sprawdzić przed podpisaniem umowy
Osoba spoza Unii Europejskiej potrzebuje, oprócz legalnego pobytu, osobnej podstawy do wykonywania pracy. W zależności od obywatelstwa i rodzaju stanowiska będzie to zezwolenie na pracę albo oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy, wydawane przez urząd wojewódzki albo rejestrowane w powiatowym urzędzie pracy.
Zanim pracownik podpisze umowę, dobrze sprawdzić razem z nim, która z tych dwóch ścieżek go dotyczy i kto składa wniosek, pracodawca czy sam zainteresowany. Powiatowe urzędy pracy publikują na swoich stronach formularze, a część z nich udostępnia też opis procedury po angielsku. Dobrze też ustalić z wyprzedzeniem, ile czasu zajmuje rozpatrzenie wniosku w lokalnym urzędzie, bo terminy różnią się między miastami i mają wpływ na planowaną datę rozpoczęcia pracy.
Uczelnie i szkoły językowe jako źródło wsparcia
Studenci z zagranicy również potrzebują ubezpieczenia zdrowotnego albo ubezpieczenia kosztów leczenia na czas nauki. Uczelnia prosi o dokument potwierdzający ochronę już przy przyjęciu, a urząd wojewódzki wymaga go ponownie przy wniosku o kartę pobytu.
Biura współpracy międzynarodowej na uczelniach oraz szkoły językowe prowadzące kursy dla obcokrajowców często mają gotowe materiały po angielsku i praktyczną wiedzę o lokalnych urzędach, więc to naturalne miejsce, by zapytać o krok, którego nie opisuje żaden oficjalny poradnik. Niektóre uczelnie prowadzą również dyżury lub punkty informacyjne dla studentów zagranicznych, gdzie można zapytać o pismo otrzymane z urzędu.
Anglojęzyczne serwisy poradnikowe: gdzie szukać dalej
Oprócz stron urzędowych warto sięgnąć po serwisy, które zbierają praktyczne wskazówki dla przyjezdnych w jednym miejscu i tłumaczą przepisy na zrozumiały język. Zamiast czytać ten sam przepis w kilku miejscach, łatwiej zapisać sobie jedno lub dwa źródła i wracać do nich przy każdej kolejnej formalności. Poniższa lista pokazuje, od czego zacząć poszukiwania.
-
strony urzędów wojewódzkich i konsulatów z angielską wersją językową
-
biura współpracy międzynarodowej na uczelniach oraz szkoły językowe
-
wewnętrzne przewodniki przygotowane przez dział kadr pracodawcy
-
materiały organizacji pozarządowych wspierających cudzoziemców w dużych miastach
-
fora i grupy społecznościowe skupiające obcokrajowców mieszkających w tej samej miejscowości
-
strony dzielnicowe i miejskie punkty informacyjne prowadzone dla nowych mieszkańców
Artykuł sponsorowany
O autorze
W zespole redakcyjnym swiatkultury.com.pl z pasją śledzimy tematy domu, urody, mody, pracy, internetu i zakupów. Chcemy dzielić się naszą wiedzą i pomagać czytelnikom w prosty sposób odnajdywać się w codziennych wyzwaniach. U nas skomplikowane sprawy stają się jasne i inspirujące!
Wszystkie wpisy autora



