3 przestrzenie, niemal 300 wydarzeń podzielonych na 6 wysp: budowniczych, spotkań, odkrywców, nowych wyzwań, dobrej energii oraz wyspę grającą. Koncerty, interaktywne wystawy, warsztaty, gry i zabawy, a także animacje i seanse filmowe. Niedzielnym popołudniem zakończyła się 20. edycja Biennale Sztuki dla Dziecka.

Biennale Sztuki dla Dziecka jest interdyscyplinarnym artystyczno-edukacyjnym projektem, na stałe wpisanym w artystyczny krajobraz Poznania. To starannie wyselekcjonowane wydarzenia, wybór najciekawszych zjawisk w sztuce dla najmłodszych odbiorców, ale również warsztaty, tworzenie, poznawanie granic własnej kultury i przekraczanie ich. To zaproszenie do spędzania czasu z dziećmi aktywnie, twórczo i kolektywnie, w rodzinie bądź grupie rówieśników.

Motywem przewodnim tegorocznych Biennale był Ocean Muzyki, po którym dryfowali najmłodsi uczestnicy. Pomiędzy wszystkimi wydarzeniami festiwalowymi mogli przemieszczać się na metaforycznym Statku obserwatorów. Wszystkie biennalowe wyspy stworzyły archipelag ukazujący różnorodność form i gatunków muzycznych. Na wyspach prezentowane były: muzyka tradycyjna, symfoniczna, jazz, sztuka operowa, piosenka poetycka, muzyka elektroakustyczna, muzyka współczesna, muzyka w przestrzeniach multimedialnych oraz muzyka w teatrze i filmie. Projekty przybierały różnorodne formy, od koncertów i seansów filmowych, przez spektakle teatralne, instalacje interaktywne, widowisko muzyczne, flash mob, happeningi, aż po warsztaty.

Wśród gości tegorocznej edycji Biennale byli Urszula Dudziak z zespołem Superband, Janusz Radek, Dorota Miśkiewicz, Katarzyna Groniec oraz Orkiestra Filharmonii Kaliskiej pod dyrekcją Adama Klocka – laureata nagrody Grammy.

Finał tegorocznej imprezy rozpoczął się w Parku Adama Mickiewicza od strony Teatru Wielkiego, gdzie odbył się poranny muzyczny piknik na pierwszy dzień lata. Bohaterem spotkania na przysłowiowej trawie był Sambor Dudziński i jego Dźwiękowiązałka, czyli interaktywne widowisko muzyczne. Artysta przyjechał na trójkołowym pojeździe zbudowanym na bazie przedwojennej zgrabiarki konnej, który pełni funkcję mobilnej sceny z nagłośnieniem, oświetleniem, własnym systemem zasilania i bardzo bogatym instrumentarium. Na tym przedziwnym pojeździe zmieściły się elektroniczny fortepian, organy, zestaw perkusyjny, akordeon dęty, saksofon oraz instrumenty etniczne: flety, drumle, kopytnik, cabasa, czy dzwonki chromatyczne.

Wczesnym  popołudniem Biennale zagościło również na Dziedzińcu Różanym CK Zamek, gdzie odbywały się koncerty dla najmłodszych i nieco starszych dzieci. Na scenie wystąpił Michał Kowalonek z zespołem Lumikulu, Ania Broda z zespołem, który zaprezentował teatr piosenki oraz Teatr Pinokio z Łodzi, który przygotował rockowe Piosenki do grania na nosie.

W tym samym czasie w Holu Wielkim trwały muzyczne animacje dla dzieci. Niedzielne spotkania z dźwiękami uzupełniało Kino Non Stop, a więc pokazy krótkometrażowych filmów animowanych stworzonych do muzyki wielkich kompozytorów polskich i światowych.

Wybór tematu tegorocznej edycji Biennale ma swoje źródło w przekonaniu, że muzyka jest pierwotnym kodem pozwalającym dziecku rozumieć świat i kontaktować się z nim na poziomie emocji i uczuć. Pełni więc fundamentalną rolę w rozwoju dziecka poprzez swą wszechobecność i niezwykłą różnorodność, zarówno w formie jak i treści.

Kolejne Biennale Sztuki dla Dziecka odbędą się już za dwa lata.