Muzeum Instrumentów Muzycznych w Poznaniu jest jedynym w Polsce tego typu obiektem, a jego kolekcja jest jedną z największych w całej Europie. Muzeum powstało w roku 1945 z inicjatywy Zdzisława Szulca. Oprócz gromadzenia i opracowywania zbiorów, Muzeum prowadzi działalność naukową, oświatową i wystawienniczą. Na trzech piętrach trzech zabytkowych kamienic znajdujących się w ścisłym centrum miasta, zebrano ponad 2 tysiące obiektów. Wszystkie zostały podzielone na cztery działy: europejskie instrumenty profesjonalne, europejskie instrumenty ludowe, instrumenty pozaeuropejskie oraz muzykalia. Wśród eksponatów należących do muzykaliów odnajdziemy rękopisy, starodruki, ikonografię, programy koncertowe, płyty gramofonowe, wałki do fonografów, a także pamiątki po wybitnych muzykach.

Wśród artystów, którzy ze szczególną uwagą zostali wyróżnieni przez Muzeum znajdują się Fryderyk Chopin oraz Jan A.P. Kaczmarek. W sali poświęconej kompozytorowi z Żelazowej Woli wystawiono między innymi fortepian, na którym grywał podczas wizyt u Radziwiłła w Antoninie. Ekspozycję porterów uzupełniają maska pośmiertna oraz odlew dłoni artysty.

Podczas wizyty w Muzeum naszą uwagę zwróciły przede wszystkim instrumenty ludowe, polskie, europejskie i te pochodzące z odległych zakątków świata.

W Sali poświęconej polskim instrumentom ludowym zobaczyć można dudy, skrzypce ludowe, cymbały oraz harmonię. Na szczególną uwagę zasługuje ceramiczna gruchawka z czasów kultury łużyckiej, która jest najstarszym obiektem w zbiorach Muzeum.

Sala poświęcona Europie prezentuje instrumenty ludowe pochodzące z Rumuni (dudy, lutnię, bęben duba oraz piszczałki), Rosji, Ukrainy, Czech i Słowacji, Węgier, Bułgarii, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Chorwacji. W Sali wystawiono między innymi bałałajkę, terkotkę, cymbały, gusle, dwojnice, sopliki. Europę Północną i Zachodnią reprezentują szkockie dudy, norweski psalmodikon, harceńska cytara, czy austriacka drumla.

Z kolei w Sali poświęconej pozaeuropejskim instrumentom ludowym zobaczyć można instrumenty pochodzące z Indii (chordofony,  membranofony), z okolic Tybetu, Nepalu i Mongolii (bębenk damaru, dzwonki danxing, obój rgya-glling), Bliskiego i Dalekiego Wschodu, Australii i Oceanii, Ameryki Północnej i Południowej, a także z Afryki. Wśród eksponatów, które zasługują na szczególną uwagę znajdują się piszczałki shakuhachi z Chin i Japonii, gongi talerzowe z Bali, zestaw idiofonów z Jawy, zestaw gruchawek z Meksyku, bambusowe piszczałki z Amazonii, południowoamerykańskie fletnie Pana, czy zbiory afrykańskie. Wśród tej ostatniej grupy instrumentów warto zwrócić uwagę na bębny, róg z kości słoniowej i skóry, piszczałki stroikowe arghul wywodzącej się z kultury arabskiej.

Zbiory Muzeum uzupełniają instrumenty mechaniczne, wśród których znajdują się pozytywki, polifony, katarynki, szafy grające i gramofony.

Muzeum Instrumentów Muzycznych w Poznaniu posiada również niezwykle bogate kolekcje instrumentów dętych oraz smyczkowych.

W 19 muzealnych salach zebrano ponad dwa tysiące obiektów, które często są unikatami na skalę nie tylko europejską, ale również światową.

Muzeum jest otwarte codziennie od wtorku do niedzieli.

Muzeum Narodowe w Poznaniu
Oddział Muzeum Instrumentów Muzycznych
Stary Rynek 45
Poznań