28 prac Fridy Kahlo, 10 prac Diego Rivery, 11 prac innych artystów, między innymi Nickolasa Muraya z kolekcji Jacquesa i Natashy Gelmanów z Meksyku. Ponadto 37 prac uczennicy Fridy – Fanny Rabel, 70 fotografii Bernice Kolko, 14 prac z Muzeum Narodowego w Warszawie, recenzje, plakaty, katalogi z wystawy z 1955 roku i innych wystaw Sztuki Meksykańskiej w Polsce, a także 40 prac artystów z grupy meXylo. W Centrum Kultury Zamek została otwarta wystawa Frida Kahlo i Diego Rivera. Polski kontekst. To pierwsza i jedyna w swoim rodzaju prezentacja sztuki wybitnych meksykańskich malarzy w Polsce.

Wystawa została podzielona na kilka części, prezentowanych zarówno w nowej, jak i historycznej przestrzeni Zamku Cesarskiego w Poznaniu. Hol Wielki na parterze jest miejscem prezentacji współczesnych grafik meksykańskiej grupy artystycznej meXylo. Jej członkowie poddają refleksji fenomen Fridy Kahlo i jej twórczości, przewyższającej dzisiaj popularnością niemal wszystkich innych artystów z Meksyku. Ponadto w twórczy sposób interpretują dzieła artystki.

W Sali Wystaw, na pierwszym piętrze, znajdują się obrazy i rysunki Fridy Kahlo i Diego Rivery oraz ikoniczne wizerunki fotograficzne Fridy Kahlo autorstwa Nickolasa Muraya z kolekcji Jacquesa i Natashy Gelmanów z Meksyku, a także kilka dzieł ze zbiorów prywatnych. Prezentowane są tu również filmy dokumentalne o życiu Fridy, pokaz murali Diego Rivery i kart z pamiętnika Kahlo. Bezpośrednio z Sali Wystaw można przejść do specjalnie zbudowanej, kameralnej przestrzeni projekcyjnej, w której wyświetlany jest pełnometrażowy film dokumentalny o twórczości i życiu Fridy Kahlo oraz jej męża.

W zachodnim, historycznym skrzydle Zamku zobaczymy ekspozycje prezentujące polski kontekst wystawy. W Sali 103 znajdują się zdjęcia Bernice Kolko – fotografki, która była przyjaciółką Fridy w ostatnich latach jej życia. Zażyłość między nimi była tak duża, że Kolko miała zgodę na wykonywanie bardzo osobistych zdjęć Fridzie. Uwieczniła malarkę w sytuacjach niepozowanych, w naturalnym otoczeniu, w ogrodzie, z przyjaciółmi, a nawet chorą w łóżku.

Tuż obok, w Sali 104 prezentowana jest twórczość Fanny Rabel, która należała do czwórki najbliższych uczniów Kahlo, a także współpracowała z Diego Riverą przy realizacji jego wielkoformatowych murali. Jej prace, przedstawiające codzienne życie Meksyku w latach 40. i 50. XX wieku, dokumentują otoczenie, w jakim żyła i tworzyła Frida Kahlo.

W Sali 102 zaaranżowana została przestrzeń poświęcona „Wystawie Sztuki Meksykańskiej”, która odbyła się w Warszawie w 1955 roku. Znalazły się na niej prace meksykańskich artystów od XVI do XX wieku, w tym obraz Fridy zatytułowany „La Mesa Herida” („Zraniony stół”). Było to największe dzieło namalowane przez artystkę. Po raz ostatni zostało zaprezentowane na wystawie w Polsce, po czym zaginęło w niewyjaśnionych do dziś okolicznościach.

Ekspozycja jest nie tylko podróżą do świata kultury Meksyku, ale także próbą zbadania fenomenu wpływu sztuki niezwykłej artystki i jej męża na ówczesnych i współczesnych twórców.

Kuratorką wystawy jest Dr Helga Prignitz-Poda ‒ autorka tekstów do katalogu, kolekcjonerka, historyk sztuki. Ukończyła Freie Universitat w Berlinie. Zajmuje się głównie sztuką latynoamerykańską. W 1978 roku przełożyła z języka hiszpańskiego na niemiecki pierwszą biografię Fridy Kahlo. Kuratorka wielu wystaw Fridy Kahlo w Europie.

Wystawa Frida Kahlo i Diego Rivera. Polski kontekst będzie czynna do 21 stycznia 2018 roku.

 [fot. M. Kaczyński]